Kendimi kandırmışım, duygularımı bastırmışım! Bu aşk hikayesi ile ilgili çekilecek acım , dökülecek gözyaşım henüz bitmemiş. Bugün öğleden sonra hepsi bastırdı üzerime. Bir de iletişim kurma isteği, ki önlenebilecek gibi değildi! Önleyemedim de zaten.
Nasıl kederliyim anlatamam, neye üzüldüğümü ise bilmiyorum. Olamayan bir hikayenin olamayışına mı, kendi yaptıklarıma mı, yaşadıklarıma, duyduklarıma mı , bilmiyorum.
Tek isteğim bu acının bir an önce dinmesi, zira, sanki uyuyan bir devi uyandırmışım gibi, artık tek başıma yaşayamayacağım kadar saldırgan hale geldi.
0 yorum:
Yorum Gönder