Eski sevgilimden , hem de onca olaydan sonra, bir şarkı aldım...
Burdan yola çıkarak şu sonuca vardım ki, insanların benim kıymetimi birlikteyken değil de çoook sonra anlamalarının tek sebebi, benim heyecanım olmalı. Öyle büyük bir heyecan ve ateşle hareket ediyorum ve o kadar üstlerine gidiyorum ki, değil benim ve ilişkinin değerini anlamak, nefes alamıyorlar. Bir arkadaşım bana ilk dönemde sakinleştirici almamı önermişti. O derece.
Ama içimden geldiği gibi davranmazsam da ben ben olmaktan çıkarım diye düşünüyorum. Ateşim sonuçta ben. Böyle hissetmem ve hissettiğim doğrultuda davranmam kaçınılmaz.
Yine de bundan sonrası için, bu dersi aklımda tutmayı umuyorum. Hissettiğim gibi davranmayı seçsem bile, bunun olası sonuçlarından haberdar olarak ve kabullenerek yaparım da, sonrasında 'neden, neden, neden' diye saçımı başımı yolmam. (Saçımı da kimse için yolmam bu arada, her bir teli çok kıymetlidir. )
Zaten sanırım, 'doğru insan' diye bir şey varsa o, seni olduğun gibi kabul eden ve zaten böyle olduğun için seven ve hayatını seninle geçirmek isteyen demektir. Bu yüzden, bugüne kadarki tüm 'yanlış adam'lara, son dönemin bir başka favori şarkısı ile cevap vermek isterim;
Bugünün aydınlanması da bu kadar olsun!
0 yorum:
Yorum Gönder