Mutsuza merhamet

'Hiç sarsılmayan zihin sakinliğine;

Mutlu olana karşı dostluk,

Mutsuz olana karşı merhamet besleyerek,

Erdemli olandan haz alarak ve kötü olana karşı kayıtsız kalarak ulaşılır...' (Yoga Sutralar )

Ulaşmaya çalıştığım nokta, hiç sarsılmayan zihin sakinliği (çok seyrek olarak sarsılmasına da razıyım), mevcut durumum ise, sürekli herkese ve her şeye kızma, kırılma, gücenme hali. Kızdığım insanlar kimler ? Mutsuz insanlar. Dertleri, odakları ben değil, hayatını 'yapmaya' çalışmak olan insanlar.

“Hepimiz varoluşumuza bir anlam ararız. Kundak ile kefen arasındaki şeyin adı ömürdür, hayat değil. Hayatı biraz da kendimiz yaparız.” diyor en sevdiğim yazar.

Herkes kendine tam istediği gibi bir hayat yapmaya çalışırken, kimi bu çabada, hedefinin çok uzağına düşmüş ve orada yaşamaya çalışırken, kimi hedefi için çalışırken, herkesin odağı kendi bedeninin çok yakınında oluyor. Kendini merkez alan bir daire çizsen, odağın en fazla 10 metre yarıçapta bir daire oluşturur.

Hal böyleyken, ben yarıçapına dahil olmadığım insanların tavırları nedeniyle neden sükunetimi kaybederim ki ? Çünkü büyük resmi göremem. Onların kendi varoluş savaşını veren, mutsuz ve yine de sakin zihinde kalmaya çalışan insanlar olduğunu unuturum. Evet bu böyle. Herkesin birinci önceliği kendi huzurunu/esenliğini korumak. Benimle ilgili herhangi bir şey huzuruna tehditse, benden uzak durur. 2 x 2 = 4. Çok net!

Böyle düşününce berraklaşıyor görüşüm, sonsuz bir merhametle doluyor kalbim ve ruhum. Kızacak bir şey olmuyor o zaman.

Tabii tüm bunların benim yorumum olması da mümkün. Yani benim mutsuz sandığım kişiler aslında çok mutlu olabilirler ve sadece ben üzerlerine ihale kalmayayım diye bu şekilde davranıyorlardır.

Çünkü var öyle bir yanım. Varoluş sorumluluğumu başkasına yıkmak eğiliminde olabileceğimi bilecek kadar iyi tanıyorum kendimi. Yıllar önce bilge bir arkadaşıma, nasıl bir sevgili istediğimi anlattığımda bu teşhisi koymuştu bana. O zamandan bu zamana çok değiştim, büyüdüm, geliştim, ama çekirdek eğilim içimde bir yerlerde zaman zaman hortlamaya hazır şekilde yatıyor olabilir.

Sebep her ne olursa olsun, bana kötü davranan insanların mutsuz olduğunu düşünmek ve onlara sadece merhamet hissetmek istiyorum ki zihin sakinliğimi koruyabileyim. Amin :)