Zenne

Bok vardi Zenne'yi izledim, aglamaktan icim cikti. Hem de boyle bir zamanda izledim. Aklimi seveyim.
Bu yaziyi yazabilmek icin bile, disari cikmam, kendimi yeniden yapmam, nefes almam ve sukretmem gerekti. Yoksa insanliktan cikmistim hem bu sabah ve hem de filmi izledigim saatler ve sonrasi boyunca. Can'a asik oldum,, dunya tatlisi teyzesine de. Ahmet'e , babasina, adam gibi adam Daniel'eve o sahici dunyalarina. Ferzan filmlerini hatirlatan bir film evet ama gercek bir film. Gay-atin ne kadar aci olabilecegini dusunuyorsunuz bir an icin bile kendinizi o insanlarin yerine koymaya calistiginizda. Ve ne kadar zavalli bir halde oldugumuzu bu ulkede, beklenti ve onyargilar yuzunden.
Evet bu dunyada herkes heteroseksuel degil, herkes guzel degil, herkes akilli degil hatta bazilarinin bedeninde tum uzuvlar da tam degil. Ama yok kimsenin birbirinden farki. Hepimiz insaniz , nefeste ortagiz. Otekilestirme dunya uzerinden silmek istedigim kelimeler arasinda birincisi.
Ve diyecegim o ki, Can'a askerlik icin gittigi muayenede oyle davranmasalardi ve Ahmet'i vurmasalardi bu dunya daha guzel bir yer olabilirdi. Ama sansimizi kaybettik. Dogan bebekler bile umut degil korku getiriyor artik yanlarinda. Boyle bir dunyadayiz evet ve burda ayakta kalmak zorundayiz!